Dünyanın En Az Çalışan Ülkeleri ve Türkiye'nin Yeri

OECD'nin 2025 verisine göre dünyanın en az çalışan ülkeleri listesinin başında Almanya var: Almanya'da bir çalışan yılda ortalama 1.332 saat çalıştı. Onu Danimarka, Norveç, İzlanda ve İsveç izliyor; ilk on ülkenin tamamı Avrupa'da, OECD ortalaması ise 1.736 saat.

Türkiye en az çalışan ülkeler sıralamasında yer almıyor, çünkü OECD Türkiye için güncel yıllık veri yayımlamıyor. Haftalık veride ise tablo tersine dönüyor: OECD'nin bu veriyi yayımladığı ülkeler arasında haftalık çalışma süresi en uzun ülke Türkiye.

Sıralamanın dayandığı veri

OECD'nin yıllık çalışma saati, bir ülkede bir yıl boyunca çalışılan toplam saatin o yıl ortalama çalışan kişi sayısına bölünmesiyle bulunur. Hesaba tam zamanlı çalışanların yanında kısmi süreli çalışanlar da girer; bu yüzden yarı zamanlı işin yaygın olduğu ülkelerde ortalama düşer. Yasal haftalık süre ise yalnız bir üst sınırdır; izinler, resmî tatiller ve fazla mesai fiilî süreyi bu sınırdan uzaklaştırır.

OECD bu veriyi zaman içindeki eğilimleri izlemek için önerir. Ülkelerin kaynakları birbirinden farklı olduğu için belli bir yıldaki düzeyleri karşılaştırmaya uygun bulmaz. Bu yüzden aşağıdaki en az çalışan ülkeler listesini saati saatine kesin bir sıralama değil, genel bir tablo olarak okumak gerekir. Liste dünyanın tamamını da kapsamaz: 2025 için yıllık veri yalnız 41 ülkede var.

En az çalışan ülkeler: yıllık çalışma saati en düşük 10 ülke

Tablodaki değerler OECD'nin 2025 verisidir. Kısmi süreli çalışan, asıl işinde haftada olağan olarak 30 saatten az çalışan kişidir. İlk sıradaki Almanya ile onuncu sıradaki Fransa arasındaki fark yılda 166 saat; Almanya ile OECD ortalaması arasındaki fark ise 400 saatten fazla.

Türkiye nerede?

OECD'nin yıllık çalışma saati serisinde Türkiye için son değer 2021 yılına ait; sonraki yıllar yayımlanmadığı için Türkiye yukarıdaki listede yok. Seri kesilmeden önce Türkiye'de yıllık süre düşüyordu: 2010'da 1.877 saat olan ortalama 2019'da 1.732 saate inmişti. Türkiye'yi en az çalışan ülkelerle güncel olarak karşılaştırmak için ortak ölçü haftalık süre. OECD'nin 2025 verisine göre Türkiye'de çalışanlar asıl işlerinde haftada olağan olarak 43,9 saat çalıştı. OECD ortalaması 37,2, Almanya'da 34,5 saat.

Rakam, yasal sınırla yan yana konunca daha anlamlı hâle geliyor. Türkiye'de tam zamanlı ücretli çalışanların olağan haftalık süresi 47,1 saat; bu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun haftalık üst sınır olarak koyduğu 45 saatin üzerinde. 45 saati aşan çalışmanın karşılığını fazla mesai hesaplama aracıyla bulabilirsiniz.

TÜİK'in aylık verisi de benzer bir düzeye işaret ediyor. Ağustos 2026'da işbaşında olanların mevsim ve takvim etkilerinden arındırılmış haftalık ortalama fiili çalışma süresi 42,5 saat oldu. İki rakam farklı ölçülerden geldiği için birebir örtüşmez: OECD'ninki olağan, TÜİK'inki fiilî süreyi gösterir.

Bu ülkelerde neden daha az çalışılıyor?

En az çalışan ülkelerde kısa çalışma süresinin tek bir açıklaması yok. İlk etken kısmi süreli çalışma. OECD'de bu oranın en yüksek olduğu ülke Hollanda; çalışanların yüzde 35,1'i haftada 30 saatten az çalışıyor. Almanya'da oran yüzde 22,8, Türkiye'de yüzde 13,2. Türkiye'de yarı zamanlı açılan pozisyonları part time iş ilanları arasında görebilirsiniz.

Yarı zamanlı iş tek başına yetmiyor, çünkü İsveç'te (yüzde 11,6) ve Fransa'da (yüzde 13,5) kısmi süreli çalışanların payı Türkiye'ye yakın olduğu hâlde iki ülke de ilk onda. En az çalışan ülkelerde tam zamanlı çalışanların haftası da daha kısa. 2025'te tam zamanlı çalışanların olağan haftalık süresi Danimarka'da 38,1 saat, Fransa'da 39,7 saat, İsveç'te 40,6 saat, Türkiye'de ise 47,9 saatti.

Yıllık izin de yıllık toplamı düşürür. Avrupa Birliği'nin Çalışma Süresi Direktifi her çalışana yılda en az dört hafta ücretli izin öngörür. Türkiye'de İş Kanunu'na göre bir ila beş yıl kıdemli işçinin yıllık izni en az 14 gün; bu süre beş yıldan sonra 20, on beş yıldan sonra 26 güne çıkar.

En uzun çalışılan ülkeler

En az çalışan ülkeler listesinin öbür ucunda Latin Amerika ülkeleri yer alıyor. 2025 verisi bulunan ülkeler arasında yıllık süre en uzun Meksika'da, ardından Kosta Rika geliyor. Meksika'daki bir çalışan Almanya'daki bir çalışandan yılda yaklaşık 873 saat fazla çalışıyor; bu, haftada 40 saatlik yaklaşık 22 haftalık mesaiye denk. Avrupa'da yıllık süre en uzun Hırvatistan ve Yunanistan'da. Asya'da tablo karışık: Güney Kore OECD ortalamasının üzerinde, Japonya ise altında.

Bu ülkelerde çalışmayı düşünenler için ilk adımlar

En az çalışan ülkelerin çoğunda çalışma izni bir iş teklifine bağlıdır; bazı izinlerde diplomanın tanınması da istenir. Almanya'da üniversite mezunlarının başvurabildiği AB Mavi Kart için diplomanın Almanya'da tanınması ve belirli bir yıllık brüt maaşı aşan bir iş sözleşmesi gerekir. Bu maaş eşiğini Almanya Federal İçişleri Bakanlığı her yıl yeniden belirler; güncel tutarı başvurmadan önce resmî kaynaktan kontrol edin.

Diplomanızın Almanya'daki karşılığını anabin veri tabanından görebilir, gerekirse Yabancı Eğitim Merkez Ofisi'nden (ZAB) karşılaştırılabilirlik belgesi alabilirsiniz. Hollanda'da yüksek nitelikli göçmen oturma izni için işvereninizin Göç ve Vatandaşlık Dairesi'nin (IND) tanınmış sponsorlar listesinde olması gerekir.

Türkiye'den bir aracı kurum üzerinden gidecekseniz kurumun İŞKUR'dan izinli bir özel istihdam bürosu olup olmadığını sorun. Kanuna göre bu bürolar aracılığıyla yurt dışına gönderilen işçilerin yurt dışı hizmet sözleşmelerinin İŞKUR'a onaylatılması zorunludur; bürolar, yönetmelikle ayrık tutulan meslekler dışında iş arayandan ücret de alamaz.

Kısa çalışma süresi tek başına bir ülkeyi cazip kılmaz; ücretleri ve yaşam maliyetini birlikte düşünmek gerekir. Ücret tarafını en çok maaş veren ülkeler rehberinde karşılaştırabilirsiniz.